ค้นหาบล็อกนี้

วันพฤหัสบดีที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2568

มาทำความเข้าใจ "คำวิเศษณ์" (Adverb): ตัวช่วยเพิ่มรายละเอียดให้ประโยคของคุณ

 บทความนี้จะพาคุณไปเจาะลึกคำวิเศษณ์ 3 ประเภทหลักที่ใช้บ่อยที่สุด เพื่อให้คุณสื่อสารได้ชัดเจนขึ้นว่าเหตุการณ์เกิดขึ้น "อย่างไร", "เมื่อไหร่", และ "ที่ไหน"

คำวิเศษณ์ใช้ขยายคำกริยา คำคุณศัพท์ หรือคำวิเศษณ์ด้วยกันเอง เพื่อบอกว่าการกระทำนั้นๆ เกิดขึ้นอย่างไร เมื่อไหร่ หรือที่ไหน คำวิเศษณ์จำนวนมากจะลงท้ายด้วย -ly ตัวอย่างเช่น:

He runs quickly. (เขาวิ่ง อย่างรวดเร็ว) - ขยายคำกริยา runs

It's an extremely hot day. (วันนี้อากาศร้อน อย่างยิ่ง) - ขยายคำคุณศัพท์ hot

She speaks very well. (เธอพูดได้ดี มาก) - ขยายคำวิเศษณ์ well



หากคุณต้องการให้ประโยคภาษาอังกฤษของคุณมีรายละเอียดที่ครบถ้วนและน่าสนใจมากขึ้น คุณต้องทำความรู้จักกับ คำวิเศษณ์ (Adverb) คำวิเศษณ์คือคำที่ทำหน้าที่ขยายคำกริยา (Verb), คำคุณศัพท์ (Adjective) หรือแม้แต่คำวิเศษณ์ด้วยกันเอง โดยจะให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำเหล่านั้นว่าเหตุการณ์เกิดขึ้น "อย่างไร" (how), "เมื่อไหร่" (when), หรือ "ที่ไหน" (where) วันนี้เราจะมาดูคำวิเศษณ์ 3 กลุ่มหลักที่ใช้บ่อยที่สุดกันค่ะ


1. Adverbs of Manner (คำวิเศษณ์บอกอาการ)

คำวิเศษณ์กลุ่มนี้ใช้บอกว่าการกระทำนั้นๆ เกิดขึ้น "อย่างไร" หรือมีลักษณะแบบไหน คำเหล่านี้ส่วนใหญ่จะลงท้ายด้วย -ly เช่น quickly (อย่างรวดเร็ว), carefully (อย่างระมัดระวัง), happily (อย่างมีความสุข)

ตัวอย่างประโยค 

  • He drives carefully. (เขาขับรถอย่างระมัดระวัง)

  • She sings beautifully. (เธอร้องเพลงอย่างไพเราะ)

  • The children played happily in the park. (เด็กๆ เล่นอย่างมีความสุขในสวน)

  • He speaks English fluently. (เขาพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว)

  • She waited patiently for her turn. (เธอรออย่างอดทนเพื่อถึงตาของเธอ)

  • He finished the work quickly. (เขาทำงานเสร็จอย่างรวดเร็ว)

  • She writes neatly. (เธอเขียนอย่างเรียบร้อย)

  • The team worked together to finish the project. (ทีมทำงานร่วมกันเพื่อทำโครงการให้เสร็จ)

  • He explained the rule clearly. (เขาอธิบายกฎได้อย่างชัดเจน)

  • The teacher spoke softly. (คุณครูพูดอย่างนุ่มนวล)

  • He walks slowly. (เขาเดินอย่างช้าๆ)

  • The dog barked loudly. (หมาเห่าเสียงดัง)

  • She laughed heartily. (เธอหัวเราะอย่างจริงใจ)

  • The door opened suddenly. (ประตูเปิดออกอย่างกะทันหัน)

  • He answered the question correctly. (เขาตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง)

  • The sun shone brightly. (ดวงอาทิตย์ส่องแสงอย่างเจิดจ้า)

  • They moved quietly through the house. (พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ ผ่านบ้าน)

  • She accepted the gift gratefully. (เธอน้อมรับของขวัญอย่างขอบคุณ)

  • He responded politely to the question. (เขาตอบคำถามอย่างสุภาพ)

  • The snow fell gently. (หิมะตกอย่างนุ่มนวล)

ตัวอย่างบทสนทนา 

  • A: How did you pass the exam?
    B: I studied diligently for a month.

  • A: Why are you talking so softly?
    B: I'm trying not to wake the baby, who is sleeping soundly.

  • A: How did he drive in the storm?
    B: He drove carefully and slowly.

  • A: Can you please speak more clearly?
    B: Of course, I'll try to articulate my words more distinctly.

  • A: How does she paint so well?
    B: She practices regularly and patiently.

  • A: How did you find the lost key?
    B: I looked for it everywhere, and I finally found it underneath the couch.

  • A: How is your grandpa doing?
    B: He is doing well. He walks slowly, but surely.

  • A: How did he react to the news?
    B: He took the news calmly and quietly.

  • A: Why did she get the job?
    B: She answered all the questions confidently during the interview.

  • A: How do you feel?
    B: I feel great. I slept wonderfully last night.


2. Adverbs of Time (คำวิเศษณ์บอกเวลา)

คำวิเศษณ์กลุ่มนี้ใช้บอกว่าการกระทำเกิดขึ้น "เมื่อไหร่" เช่น today (วันนี้), yesterday (เมื่อวาน), now (ตอนนี้), later (ทีหลัง), soon (เร็วๆ นี้)

ตัวอย่างประโยค 

  • I will finish my homework later. (ฉันจะทำการบ้านเสร็จทีหลัง)

  • She went to the gym yesterday. (เธอไปยิมเมื่อวานนี้)

  • We are going to the cinema tonight. (เราจะไปดูหนังคืนนี้)

  • I have to leave now. (ฉันต้องไปแล้วตอนนี้)

  • He will arrive soon. (เขาจะมาถึงเร็วๆ นี้)

  • They went home early. (พวกเขากลับบ้านเร็ว)

  • The report is due today. (รายงานต้องส่งวันนี้)

  • I haven't seen her lately. (ฉันไม่เจอเธอเลยช่วงนี้)

  • He called me last night. (เขาโทรหาฉันเมื่อคืนที่แล้ว)

  • The train arrived late. (รถไฟมาถึงช้า)

  • We need to start the meeting immediately. (เราต้องเริ่มการประชุมเดี๋ยวนี้)

  • I've heard that song before. (ฉันเคยได้ยินเพลงนั้นมาก่อน)

  • They will be here in a minute. (พวกเขาจะมาถึงในไม่ช้า)

  • The movie started just now. (หนังเพิ่งเริ่มเดี๋ยวนี้)

  • He has been studying since morning. (เขาเรียนตั้งแต่เช้า)

  • I saw him earlier today. (ฉันเห็นเขาเมื่อช่วงต้นวันนี้)

  • I will see you tomorrow. (ฉันจะเจอคุณพรุ่งนี้)

  • The parcel arrived a few days ago. (พัสดุมาถึงเมื่อไม่กี่วันก่อน)

  • We will finish the project next week. (เราจะทำโครงการเสร็จสัปดาห์หน้า)

  • I will call you back in a few seconds. (ฉันจะโทรกลับในอีกไม่กี่วินาที)

ตัวอย่างบทสนทนา 

  • A: When did you get here?
    B: I arrived yesterday.

  • A: Are you going to the party tonight?
    B: Yes, I will see you there.

  • A: When will he call me?
    B: He will call you later this afternoon.

  • A: Have you seen this movie before?
    B: Yes, I saw it a couple of years ago.

  • A: When do you have to leave?
    B: I have to leave now or I'll be late.

  • A: When will you finish your work?
    B: I will finish it soon, maybe in an hour.

  • A: Have you heard from her lately?
    B: No, I haven't heard from her for a long time.

  • A: Can you come to my office?
    B: Yes, I will be there in a moment.

  • A: When did they move to their new house?
    B: They moved in last month.

  • A: What did you do today?
    B: I went shopping and then went to the cinema.


3. Adverbs of Place (คำวิเศษณ์บอกสถานที่)

คำวิเศษณ์กลุ่มนี้ใช้บอกว่าการกระทำเกิดขึ้น "ที่ไหน" เช่น here (ที่นี่), there (ที่นั่น), outside (ข้างนอก), inside (ข้างใน), everywhere (ทุกที่)

ตัวอย่างประโยค 

  • Please come here. (กรุณามาที่นี่)

  • He is waiting for you outside. (เขากำลังรอคุณอยู่ข้างนอก)

  • The children are playing upstairs. (เด็กๆ กำลังเล่นอยู่ชั้นบน)

  • She lives there, in that house. (เธออาศัยอยู่ที่นั่น ในบ้านหลังนั้น)

  • I looked for my keys everywhere. (ฉันมองหากุญแจทุกที่)

  • The cat is sleeping underneath the table. (แมวกำลังนอนอยู่ใต้โต๊ะ)

  • We walked downstairs to the kitchen. (เราเดินลงบันไดไปที่ห้องครัว)

  • He's traveling abroad. (เขากำลังเดินทางไปต่างประเทศ)

  • She looked around the room. (เธอมองไปรอบๆ ห้อง)

  • The teacher stood in front of the class. (คุณครูยืนอยู่หน้าชั้นเรียน)

  • The ball rolled away. (ลูกบอลกลิ้งออกไป)

  • I found a book inside the box. (ฉันเจอหนังสือเล่มหนึ่งข้างในกล่อง)

  • They are building a new house nearby. (พวกเขากำลังสร้างบ้านใหม่ในบริเวณใกล้เคียง)

  • The sign says "Do not enter here." (ป้ายบอกว่า "ห้ามเข้าที่นี่")

  • The sun is shining above us. (ดวงอาทิตย์กำลังส่องแสงอยู่เหนือพวกเรา)

  • The cat ran outside. (แมววิ่งออกไปข้างนอก)

  • The restaurant is down the street. (ร้านอาหารอยู่สุดถนน)

  • I saw him standing at the corner. (ฉันเห็นเขายืนอยู่ที่มุมถนน)

  • The balloons floated upwards. (ลูกโป่งลอยขึ้นไปด้านบน)

  • They are heading north. (พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปทางเหนือ)

ตัวอย่างบทสนทนา

  • A: Where is your sister?
    B: She is upstairs in her room.

  • A: Can you see the post office from here?
    B: No, you can't. It's too far away.

  • A: Where should I put this box?
    B: Just leave it over there.

  • A: Did you find your phone?
    B: Yes, I found it underneath the bed.

  • A: Where do you live?
    B: I live nearby.

  • A: Are you going outside?
    B: Yes, I need some fresh air.

  • A: Where are they?
    B: They are traveling abroad this month.

  • A: Where did the dog go?
    B: It ran away.

  • A: Can you come here for a second?
    B: Sure, I'm coming downstairs now.

  • A: Where is the book I gave you?
    B: It's inside my bag.


การทำความเข้าใจและใช้คำวิเศษณ์ทั้งสามประเภทนี้อย่างถูกต้องจะช่วยให้คุณสามารถสื่อสารได้อย่างละเอียดและชัดเจนมากขึ้น ลองนำไปฝึกใช้ในชีวิตประจำวันดูนะคะ

ไม่มีความคิดเห็น: